Vooroordelen

Daar ben ik zeker mee bekend. Mijn eerste indruk moet ik regelmatig bijstellen. Van mezelf vind ik dat ik over degelijke mensenkennis beschik, maar misschien moet ik mensen soms net iets beter leren kennen voor ik mijn conclusies trek. Komt dat doordat anderen zich anders voordoen dan ze zijn? Nee, waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk betreft het pure onzekerheid van mijn kant.

Vooroordelen heb ik niet alleen over individuen die ik ontmoet, maar ook over ‘zwangere vrouwen’. Dé zwangere vrouw voldoet aan álle onderstaande kenmerken:

  1. Ze is ouder dan ik.
  2. Ze bevindt zich niet in mijn directe omgeving.
  3. Ze heeft geen passies of ambities meer (lees: hét kind bepaalt haar leven).
  4. Ze leidt een saai eentonig leven met haar misschien nog wel saaiere partner.
  5. Ze woont in een rijtjeshuis in een Vinex wijk, puur uit praktische overwegingen.
  6. Ze heeft geen vrienden meer nodig (ze heeft immers partner en kind).
  7. Ze heeft drie dagbestedingen: het huishouden runnen, boodschappen doen en over haar buik wrijven.
  8. Ze heeft geen oog meer voor haar partner, want zodra hij thuiskomt is zij moe en wil naar bed.
  9. Ze heeft drie gespreksonderwerpen: haar zwangerschapskwaaltjes, alle dingen die ze momenteel niet kan en mag en ‘de baby’.
  10. Ze verliest alle reislust die ze misschien ooit bezat aan het ideale plaatje: die veilige camping in Zuid-Frankrijk waar je jaarlijks enkele weken naartoe kan verhuizen.

Het schijnt dat deze opsomming puur gebaseerd is op vooroordelen die misschien deels zijn ontstaan uit angst om zelf ooit moeder te worden, me te binden en mezelf te verliezen.

Dat deze lijst in strijd is met de realiteit staat als een paal boven water. Dat blijkt alleen al uit het feit dat ik wel degelijk jonge moeders in mijn directe omgeving heb en dat ik hen daarnaast ook nog eens zeer waardeer.

Dat er zelfs niks mis hoeft te zijn met veel van bovengenoemde kenmerken, wil ik ook graag benadrukken.

Tot voor kort leefde de zojuist omschreven toekomstige moeder sterk in mijn hoofd. Dit was ook de vrouw die mee zou doen aan een sport als ‘zwanger en fit’. Dat mijn sceptische blik na de eerste les direct was bijgesteld mag bekend zijn, maar dat ik me echt verbonden zou voelen met de groep had ik nooit verwacht. Sterker nog, vorige week wond ik me op om de negatieve houding van een nieuwe cursiste. Deze vrouw vroeg aan mij naar de inhoud van de les. Dus mijn enthousiaste reactie was: “Het is fitness waarbij de oefeningen zijn aangepast op het zwangere lichaam en daarnaast is het heel erg gezellig!” Gezellig? Ze voelde niet de behoefte om in ‘zo’n vrouwengroepje’ terecht te komen.  Daarnaast wilde ze vooral intensief kunnen sporten. Vóór aanvang van de les was ze eigenlijk al tot de conclusie gekomen dat deze softe manier van sporten niks voor haar was. Mijn gedachten bleven steken bij: ‘zo’n vrouwengroepje’. Dat waren we helemaal niet. We zijn jong, fit, zwanger en willen blijven bewegen en daarvoor motiveren we elkaar tijdens de les. Natuurlijk is het ontzettend praktisch dat we daarnaast ook nog ervaringen kunnen uitwisselen en elkaar van tips kunnen voorzien. Ik hoorde mezelf denken. Was dit niet precies zo’n groepje waar ik zelf altijd voor vreesde? Het enige verschil tussen haar en mij was dat zij het uitsprak in ons bijzijn.

Natuurlijk zijn we zo’n groepje vrouwen… Tijdens de les praten we over onze ervaringen van de afgelopen week. We helpen elkaar bij de oefeningen die we allemaal direct vergeten nadat de docent ze heeft uitgelegd (zwangerschapsdementie?). Na de les praten we onder het genot van een kopje thee over de verloskamers in het ziekenhuis en de mogelijkheden met betrekking tot kinderopvang. Ik weet inmiddels precies naar welk kinderdagverblijf kleine Archibald straks móet, omdat ze daar zo’n leuk biologisch moestuintje hebben. Dit is immers wat we delen en waar we eigenlijk stiekem allemaal graag over praten. Ik weet door deze mensen welke huidolie voor baby’s niet geparfumeerd is, welke homeopathische middeltjes verkrijgbaar zijn tegen buikkrampjes, waar je op let tijdens het uitzoeken van een kinderwagen en waar de luiers vaak in de aanbieding zijn.

Gedurende die les en tijdens dat drankje naderhand hebben we eindelijk de mogelijkheid om onbeperkt over ‘babydingen’ te praten zonder dat we ons bezwaard voelen ten opzichte van de persoon die tegenover ons zit.